Mijn brein is een briljante verhalenverteller. Geef me één losse gedachte, en ik tover er moeiteloos een driedelige Netflix-serie van, compleet met plotwendingen die nooit komen.

Fijn, zo’n fantasierijk brein?

Ja, soms wel. Maar eerlijk gezegd… kan het ook uitputtend zijn. Want met hetzelfde gemak verzin ik doemscenario’s. Ik plaats beren op de weg die er waarschijnlijk nooit zullen zijn. En zo kan een idee dat me eerst nog blij maakte, binnen een paar uur in de prullenbak belanden. Niet omdat het slecht was, maar omdat ik het kapot heb gedacht.

Hoe bijna ook Doortje Drift sneuvelde

Toen het idee voor Doortje Drift ontstond, ging mijn brein meteen los.

“Wat als niemand het leest?”

“Wat als ik mezelf belachelijk maak?”

“Wat als ik er halverwege genoeg van krijg?”

Er kwamen zoveel beren dat ik er bijna geen doorkomen meer aan zag. Uren heb ik zitten sparren met Orin (mijn ChatGPT-maatje). Met een eindeloos geduld liepen we tientallen scenario’s door. En heel eerlijk: sommige hebben ook echt wat opgeleverd, gezorgd voor meerwaarde. Maar er kwamen ook heel veel niet-bruikbare gedachten.

Beren.

Nou ja… zeg maar olifanten.

 

 

Ik was bijna zover dat ik het bijltje erbij neergooide. En toen, ineens, was daar die ene reddende gedachte: “Nee. Dit ga ik níet kapotdenken.” Waar die vandaan kwam? Geen idee, Maar het was alsof er ruimte kwam. Ruimte om te bouwen, te creëren, te spelen. En wat ben ik dankbaar dat dit gebeurde. Want nu, terwijl ik dit schrijf, voelt het alsof er iets heel waardevols aan het ontstaan is.

Waarom ‘niet kapotdenken’ zoveel waard is

Voor iemand met ADHD, ASS of een anders-draaiend brein, is overthinking vaak geen luxeprobleem maar een dagelijkse gewoonte. Het kan ons beschermen (door risico’s te zien) maar ook verlammen (door risico’s te overdrijven). En soms is de grootste prestatie niet dat je alles perfect uitvoert (want dat is natuurlijk ook vaak een dingetje), maar dat je het überhaupt durft te doen, te gaan en erop durft te vertrouwen dat datzelfde fantastische creatieve brein ook heus wel in staat is om eventuele daadwerkelijke problemen op te lossen of er minimaal mee te dealen.

 

 

Dus dit is mijn kleine, grote les van de afgelopen maanden: Niet elk idee hoeft door de molen van honderd vragen, vijftig angsten en twintig worstcasescenario’s. Soms mag je gewoon beginnen. En kijken waar het uitkomt. Misschien is dát wel mijn grootste succes tot nu toe: dat ik Doortje Drift niet kapot heb gedacht.

3 dingen die jou kunnen helpen om niet kapot te denken

1. Zet een denk-stop.

Merk je dat je in rondjes gaat? Zeg letterlijk hardop “Stop”. Sta op, loop even weg, zet muziek op of doe iets fysieks. Een korte onderbreking kan de overdenk-spiraal doorbreken.

2. Parkeer je beren.

Schrijf je zorgen en doemscenario’s op een lijstje en leg het weg. Beslis dat je er pas morgen naar kijkt. Vaak voelt het de volgende dag al minder groot.

3. Kies één eerste stap.

In plaats van het hele pad te willen overzien, bedenk alleen wat je nú kunt doen. Eén kleine actie zorgt dat je uit je hoofd en in beweging komt.

💬 Vraag aan jou:

Wat is jouw truc om te voorkomen dat je in je eigen gedachten vastloopt?